W procesie psychoterapii z wykorzystaniem teorii poliwagalnej uwzględnia się zdolności regulacyjne nerwu błędnego, który zbudowany jest z dwóch gałęzi: brzusznej – odpowiedzialnej za poczucie bezpieczeństwa i zaangażowanie w relacje społeczne oraz grzbietowej, która reaguje na sygnały zagrożenia przejmując kontrolę nad organizmem, by go chronić.
Podczas sesji razem z terapeutą można stworzyć własną mapę wzorców reakcji konkretnej osoby, tak by umiała ona rozpoznawać, w jakim stanie pobudzenia układu nerwowego aktualnie się znajduje. Dzięki świadomości tych reakcji oraz wypracowanych umiejętnościach regulacji układu nerwowego klienci uczą się jak rozładowywać napięcie, regulować pobudzenie i stres, zmniejszać lęki i niwelować dolegliwości bólowe ze strony narządów wewnętrznych.
W terapii szczególną uwagę poświęca się nie tylko na reakcje ochronne układu nerwowego, ale przede wszystkim na sposoby i techniki służące pobudzaniu części brzusznej nerwu błędnego. To dopiero w tym stanie możliwy jest odpoczynek i regeneracja, radość, twórczość i kreatywność, poczucie bezpieczeństwa i tworzenie więzi.
Same słowa nie zawsze wystarczają, aby uspokoić układ nerwowy, ale dokonać tego można pracując z ciałem, np. poprzez:
– specjalne techniki oddechowe (zwłaszcza oddychanie przeponą)
– pracę z gardłem, głosem i dźwiękiem (spora część nerwu błędnego przechodzi przez ściany gardła i twarzy)
– pracę ze zmysłami i zasobami somatycznymi, w tym z uziemieniem czy treningiem relaksacyjnym mięśni
– pracę ze wzrokiem i muzyką bilateralną
– techniki medytacyjne zwłaszcza medytacje dynamiczne, czyli angażujące ciało i wprawiające je w ruch
– techniki opukiwania i masażu miejsc, przez które biegnie nerw błędny
Autorka: Sylwia Ignaszewska